هنوز عاشق تو ام همیشه جار میزنم

سلام میدهم به تو ـ به من نگاه میکنی

                                                          و میروی بدون من ـ نشسته ـ زار میزنم

ندیده ای ستاره ام که در غروب بی کسی

                                                        نشسته گوشه ای فقط تو را قمار میزنم

ببین به زیر پای خود دل مرا که له شده است

                                                          نترس این جنازه را خودم کنار میزنم

شبی به بند میکشم تمام هستی تو را

                                                          ببین به راه عاشقی چه بی گدار میزنم

ببین که از تو خسته ام ـ ز خستگی نشسته ام

                                                         و خط به روی شعر خود به اختیار میزنم

نه عاشقم ـ نه شاعرم ـ به دزدی نگاه تو

                                                         غزل غزل ترانه را به کوله بار میزنم

هنوز هم میان فال ـ میان شعر و خاطره

                                                         نگاه ساده تو را به یادگار میزنم

و میرود ز خاطرم شبی تمام یاد تو

                                                         دل غریب و خسته را خودم به عار میزنم

تو بی خیال و بی خدا نشسته ای به کار خود

                                                         و من خودم و عشق را ـ تو را چه کار ـ میزنم

به فال و شعر و خاطره ـ به یاد مهربان تو

                                                         تلنگری اگر شود به این خمار میزنم

نه حال زندگی ـ نه شعر ـ نه حس ساده ای ـشبی

                                                         فرار میکنم ز تو ـ به سمت غار میزنم

من آنقدر کشیده ام از آن نگاه سرد تو

                                                        که یا خودم و یا تو را شبی به دار میزنم