سرمو رو شونه های مانیتورم گذاشتم و هق هقم همه اتاقم رو پر کرد...

تو دیوونه ای دختر یه کوچولوی دیوونه.

- چرا دیوونه؟

آخه آدم عاقل تا یکی مثل منو داره مگه با اشیا اتاقش دوست میشه؟ مگه با تخت خواب و بالشش حرف میزنه؟ و میره جلوی آیینه از خودش تعریف میکنه؟ خانومم بیا و همه حرفات رو به خودم بگو اگه قابلم بدونی حاضرم صبح تا شب تو چشمای خوشگلت نگاه کنم و روزی هزار بار فدات بشم دیوونه کوچولوی من...

- آخه می دونی می ترسم خیلی هم می ترسم

از چی می ترسی گل من؟

- می دونی آیینه و تخت و کمدم رو تا خودم نخوام برن پیشم می مونن اما تو چی؟ می ترسم تو تنهام بزاری ... تو بری و محو چشمای یکی دیگه بشی اون موقع من اگه بالشم رو از خودم رنجونده باشم سرمو رو شونه کی بزارم و گریه کنم هان؟ اون موقع که شونه های تو رو ندارم اون موقع که دستات رو ندارم که اشکامو پاک بکنه...

بهت میگم دیوونه میگی چرا. آخه کی دلش میاد فرشته ای مثل تو رو ول کنه و بره؟دیوونه کوچولوم من هیچ وقت ترکت نمی کنم خیالت راحت حالا برو و با همه آیینه ها و بالش ها و در و دیوارها قهر کن منم یه قول میدم حتی اگه یه روز هم رفتم شونه هام رو برات میزارم تا روشون سرت رو بزاری و گریه کنی و دستامم میدم به خودتتا اشکات رو پاک کنن باشه؟

- آخه... آخه اگه دستات عاشق یکی دیگه شد ... عاشق اشکای یکی دیگه ... و پیش من نموند چی؟

نه خیر این خانوم من آدم بشو نیست که نیست....

- خوب معلومه فرشته ها هیچ وقت آدم نمی شن

آره راست میگی فرشته کوچولوی خودم... منم فرشته ای رو میخوام که هیچ وقت آدم نشه اما از حالا بگم به همه آیینه ها و دیوارها و... حسابی حسودیم میشه

- حسود حسود حسود...

نمی دونم چه کار کنم بد جور گیج شدم رفتی و زیر همه قولات زدی نه شونه ات رو دارم و نه دستات رو برام گذاشتی اشکام همه صورتم رو خیس کرده و هیچ دستی نیست که پاکشون کنه خیلی زود رفتی خیلی.... یادته همیشه بهم می گفتی آدمی به حساسی تو چرا پنجره ها رو دوست نداره؟ فکر کنم حالا جوابش رو میدونی چون پنجره ها همیشه خبرای بد به آدم میدن اینبارم تا پنجره رو باز کردم رفتنت رو فهمیدم تکه کاغذی که رو به روی پنجره بود رفتنت را فریاد میزد...

هیچ شونه ای نیست تا سرمو بزارم و گریه کنم جز شونه های مانیتورم که سرمو گذاشتم روش و ...

پی نوشت:

شهر کدوها هم به روز شد تقریبا فهمیدم چه کار کنم با این شهر: http://shahre-kadoha.blogfa.com/