یه روزی این تن صبور از پیرهن تو بو گرفت

معجزه های چشم تو به خاک عشق منو نشوند

                ولی نبودی ببینی سفرت قلبمو سوزوند

سکوت زیبای نگات منو به بیراهه کشوند

                نهایت احساسمو به شهر بی صفا رسوند

نمی دونم کدوم صدا منو آورد به راه دور

                نمی دونم کدوم نگاه نشونی بود به شهر نور

کدوم ندای بی وفا اسم وفا رو حک می کرد

                به قامت سربی شب نگاهت عشقو ترک می کرد

مهمون قلب من شده هق هق تنهایی و شب

               وداع آخر نگات اشکی شده به روی لب

بگو برام قصه بگو از دلی که وفا نداشت

                جوونه نگاهشو تو باغ قلب من نکاشت

کاش می دونستم تو دلت چی می گذره چی می گذره

                 قلب تو و نگاه تو واسه دل کی می پره

کاش می دونستم عشق تو به قلب کی سر میزنه

               کاش می دونستی این هوا قلبمو داره می شکنه

تمومه راه عشقمون تمومه این نیاز سرد

               به دل می گم که غم نخور حادثه بود اینهمه درد

پ ن : قبل از اینکه شما بگید خودم میگم این کار خیلی ضعیفه اما مال چندین سال قبله سر رسیدما که باز کردم این اومد دلم نیومد نزارمش

پ ن: دوستای همدانی اگه میشه اینجا بگن همدانین یکی از دوستام میخواد همشهریای وب نویسش رو بشناسه